Dag 12 Woensdag 30 sept

De mensen van de Rocksoc hadden voor vandaag een city tour van Nottingham georganiseerd en omdat ik vandaag vrij was, ben ik om 1 uur naar het ontmoetingspunt op de campus gegaan om mee te lopen. Eenmaal aangekomen bleek dat er in plaats van de 30 mensen vorig jaar nu maar 5 mensen op waren komen dagen voor de city tour, waarvan 3 nieuwe leden en 2 mensen van de organisatie zelf. Maar goed, we gingen toch de stad in, waar we nog twee andere oude leden vonden die meeliepen.

Het voelde de hele tijd zo ongemakkelijk, omdat de oude leden vooral met elkaar praatten over dingen die alleen zij wisten en het net was alsof ik op de een of andere manier in het vriendengroepje van iemand anders was beland. Een jongen die de city tour had georganiseerd was wel heel aardig maar had niet veel tijd om te praten. De andere nieuwelingen waren een jongen, die best wel aardig was maar niet kon geloven dat je in Nederland kan wonen zonder ooit wiet te roken, en een meisje dat constant aandacht liep te vragen door overal doorheen te gillen en ons te vertellen hoe dronken ze wel niet was geweest de avond daarvoor. Ze heeft de hele middag niet tegen me gepraat, waarschijnlijk gedeeltelijk uit angst dat ik terug zou praten en mensen naar mij zouden luisteren in plaats van naar haar, en gedeeltelijk omdat het praten met iemand anders inhoudt dat je zelf soms even je mond moet houden, wat voor haar duidelijk geen optie was.

Toch had ik geen spijt dat ik was meegegaan, want ze lieten ons leuke plekken zien in het centrum, bijvoorbeeld waar je het beste cd's en kleding kon kopen. En ze namen ons mee naar Pit & Pendulum, een pub (/kerker) in gothic stijl waar de wc's verstopt zitten achter een muur van boeken. (deze foto's heb ik niet zelf gemaakt maar op internet gevonden)


En ze hebben ons Nottingham Castle laten zien en de bijbehorende pub 'Ye Olde Trip to Jerusalem' (klik hier), de oudste inn van Nottingham (zeggen ze zelf), waar de kamers eruit zien als grotten.

Ook al wensde ik dat ik al deze dingen met mijn eigen vrienden kon doen in plaats van met deze rare mensen, het was niet helemaal zinloos want nu weet ik in ieder geval waar de leuke plekken zijn en kan ik Stijn ernaartoe sleuren als hij naar Nottingham komt. Op het laatst gingen we nog wat drinken in Ye Olde Salutation Inn, waar de barvrouw naar mijn ID-kaart vroeg toen ik een cider bestelde (excuse me?) en als ik het me niet verbeeld heb keek ze een beetje geschokt toen ze mn leeftijd las. Ik realiseerde me dat ik nog de oudste van het hele Rocksoc groepje was ook (waarvan overigens niemand naar zn ID werd gevraagd) en vond het al meteen minder slecht van mezelf dat ik geen plannen maakte om vaker met deze mensen op stap te gaan. In tegenstelling tot dat rare meisje (van 18 dus) vind ik dat ik mezelf niet hoef te bewijzen zodat mensen van 19 mij gaaf vinden, want waar hebben we het eigenlijk over.

Zodra ik mn cider ophad en we weer buiten stonden (note to self: bestel geen hele pint meer maar een half-pint want dit is al de zoveelste keer dat ik vergeet hoe groot een pint is) heb ik ze ook netjes bedankt voor alles en ze daarna subtiel gedumpt zodat ik nog even lekker in mn eentje in de stad kon winkelen. Ik ging op zoek naar lepels want omdat iedereen te lui is om bestek te kopen, hebben we momenteel in het hele huis namelijk alleen vorken en 1 lepel voor 7 mensen. Er valt op zich wel mee te leven, maar toen ik Sylvain yoghurt zag eten met een vork omdat De Lepel bezet was, besloot ik dat het tijd werd om er iets aan te doen. In de stad kwam ik huisgenote Katja tegen (het is ook net een dorp) en we gingen op zoek naar lepels in Poundland, jaja; Euroland maar dan met ponden. Eenmaal thuis kwamen we erachter dat we nu ineens een overschot aan bestek hadden omdat Alfred ook een hele set had gekocht, wat we eigenlijk wel hadden kunnen weten, omdat hij ook getuige was geweest van het tragische yoghurt incident.