Maar het is niet eerlijk dat ze hier zoveel leuke hakken verkopen en dan van je verwachten dat je iedere dag een half uur naar de campus loopt en heuvels beklimt. Het ergste is ook nog dat ik vandaag naar praktische schoenen op zoek ben, schoenen waar je makkelijk lang op kunt lopen. Ik moet mijn fiets nog laten maken, maar ik heb er nu eigenlijk al twijfels over hoe vaak ik die zal gaan gebruiken hier. Uiteindelijk heb ik suede schoentjes gekocht met een mini-hakje. But I’ll be back...
Vanavond heb ik mijn laptop in de keuken gezet om samen afleveringen van The IT crowd te kijken en hebben we het er bij gebrek aan huiskamer met iemands burolampje wat gezelliger gemaakt. Hieronder een foto van de keuken in minder sfeervolle tijden.
De poedel is dood. Zijn ingewanden staken al langer uit, maar nu kan zijn rug niet meer open of dicht. En ik wou hem net naar de trimsalon brengen...
Er was vandaag een bike sale bij Broadgate waar ik samen met Katja heen ging. Ze hadden twee containers vol oude fietsen die eruit zagen alsof ze van de straat waren geplukt, allemaal voor maar 10 pond. Ik ging rondkijken maar er waren alleen maar mountainbikes, maar plotseling zag ik er één normale fiets tussen liggen. Ik raapte hem gauw op voordat iemand anders hem pakte, maar niemand leek erin geïnteresseerd. Er moest alleen wat aan de ketting gebeuren dus ik heb hem gekocht, en toen kwam DJ er plotseling aan en riep: you found a Dutch bike! De fiets waarvan ik als enige dacht dat hij normaal was, bleek dus een typisch Nederlandse fiets te zijn :D Hij staat nu in de vrij lege maar superbeveiligde fietsenstalling voor Albion House waar je alleen met een code in kan komen (alsof iemand deze zou stelen...hij is zo lelijk! Ik mis mijn fiets!!). Raar dat de Britten niet van fietsen houden maar wel zulke gave fietsenstallingen hebben.
Ik begin al wat meer gewend te raken aan het lopen, en het valt eigenlijk best mee, maar als ik moest kiezen of ik naast de universiteit kon wonen of naast de Sainsbury’s, zou ik liever naast de supermarkt wonen (because that’s where the food lives!).’s Avonds uit eten geweest bij de Thai tegenover de Sainsbury’s samen met huisgenoten Alfed (die blijkbaar niet Andrew heet, iets waar ik vrij laat achter kwam...) en Sylvain. De beveiligingsdude wordt steeds irritanter; vanavond zaten we in de keuken te praten en toen kwam hij binnen om te zeggen dat we allemaal onze kamers op slot moesten doen, wat we toen maar deden, anders ging hij niet weg. We vragen ons af wie ons beveiligt tegen de beveiligingsman.
Daarna was er een borrel - nou ja, thee en koekjes - op de gang van Engels voor alle postgrads en docenten, waar ik twee andere meisjes uit Nederland ontmoette en een meisje uit Luxemburg dat ook helemaal naar Nottingham was gekomen om Oud-Engels te doen. En daarna was er nog een borrel voor alle Erasmus studenten, maar hoewel er hier tenminste wel gratis drank was, was deze minder leuk. De meeste Erasmus mensen zijn hier gekomen in een groepje samen met andere mensen van dezelfde universiteit, en praten dus alleen maar met elkaar, vaak ook nog in het Frans of Duits, dus gelukkig waren mn huisgenoten er ook om mee te praten.
Toen ik thuis in mn eentje aan het koken was, hoorde ik de keukendeur opengaan en ik dacht dat het een van mn huisgenoten was en draaide me om, en toen stond die rare beveiligingsdude ineens midden in onze keuken! Ik was zo verbaasd dat hij daar was dat ik uit verwarring Nederlands tegen hem begon the praten :D Hij kwam mij vertellen dat ik de afzuigkap na het koken uit moest zetten. Wat zou ik zonder hem moeten beginnen...
Ik bleef vanavond dus lekker thuis en zat op bed achter mn laptop met de deur open toen DJ (de tutor) ineens binnen kwam vallen om me uit te nodigen voor een barbecue volgende week. Hij bleef maar praten en vroeg wat ik aan het doen was en of ik het wel leuk vond hier en ging niet weg, maar toen bleek dus dat hij dacht dat ik een zielige eerstejaars was die aan het wegkwijnen was in plaats van naar het feest te gaan. Dus ik vertelde hem dat ik geen eerstejaars was maar een postgrad en dat veranderde alles. Hij had er meteen begrip voor dat ik niet op dat feest was en vond dat we een band hadden omdat hij dacht dat hij de enige postgrad in het hele gebouw was, en zei dat hij nu wist waar hij heen kon als hij een rustige plek zocht waar ook serieus gestudeerd werd. (Ehm. Ten eerste, volgens mij nodigde hij zichzelf net uit op mijn kamer, en ten tweede, wat is dat toch voor raars dat mensen je meteen zo anders behandelen alleen maar omdat je een jaartje verder bent met je studie dan anderen?) Het is deze week de introductieweek voor eerstejaars en als ik had gewild, had ik ook wel een polsbandje kunnen krijgen en naar de feesten kunnen gaan omdat ik hier ook nieuw ben. Maar ik heb daar helemaal geen zin in en heb besloten dat ik me er niet schuldig over hoef te voelen als ik niet ga, want als er in Leiden zoiets georganiseerd zou worden, zou ik er niet eens over nadenken, dus waarom hier dan wel?
Ik heb vanavond nog een keer de helpdesk gebeld voor internet en deze keer kreeg ik een aardige meneer met een Indiaas accent waardoor hij vreemd genoeg veel beter verstaanbaar was dan die andere man die “normaal” Brits praatte :) Hij heeft vanalles geprobeerd, maar kon het ook niet oplossen en zei dat er echt iemand langs moest komen om naar de aansluitingen op mijn kamer te kijken.
Supergevaarlijke buurt hier, trouwens...
Ik had het raam opengedaan op een klein kiertje (veel verder kan het niet want er zit een anti-inbraak ding op) maar ineens kwam er een gigantische mug naar binnen die ze hier geloof ik een daddy longlegs noemen, en de naam zegt het al, als je zo'n ding ziet roep je je vader of een ander man-persoon om hem weg te halen, maar nu moest ik het zelf doen. Ik pakte het gratis boekje dat bij de Elle zat - ik ga natuurlijk niet de Elle zelf gebruiken! - en sloeg de daddy longlegs uiteindelijk tegen de muur en schoof hem de prullenbak in. Hier bestaan helaas geen foto's of filmpjes van. Mijn eerste nacht was verder rustig :)
