Dag 65 Zondag 22 nov

Ik had gisteren nieuw anti-pluis spul voor mn haar gekocht en heb het vandaag geprobeerd. Ik kan eerlijk zeggen dat het in weken niet zo pluizig is geweest. Bij gebrek aan ander nieuws, volgt nu een beelddocumentatie van mijn pluishaar en mijn reactie erop.

Dag 64 Zaterdag 21 nov

Om 12 uur was er brunch met een paar huisgenoten en vrienden van Sylvain die ook in Albion House wonen, waarvoor hij 's ochtends pannenkoeken had staan bakken in de keuken. Mijn bijdrage was een bak aardbeien, frambozen en bramen die blijkbaar geteeld waren in Nederland. Daarna wou ik naar een boekenmarkt omdat ik in de Sainsbury's een poster had gezien dat die vandaag in Beeston zou worden gehouden. Toen de anderen dat hoorden, wilden ze allemaal mee, wat wel leuk was totdat we erachter kwamen dat de boekenmarkt nergens te bekennen was... Toen ben ik maar een beetje gaan winkelen en kwam ik erachter dat er best leuke winkels zijn in Beeston. Ach, hoe kon ik dat weten, ik woon hier nog maar 64 dagen...

Dag 63 Vrijdag 20 nov

Vanochtend ben ik naar het spreekuur gegaan van dr Sara Pons-Sanz, een van de weinige taalkundigen die ik hier ontmoet heb die ook Oud Noors bestudeert en ons verteld had dat we altijd langs mogen komen. Ik ben dus gewoon langsgegaan om te kletsen en het was heel gezellig. We hebben gepraat over de master scriptie die ik volgend semester moet gaan schrijven, de mogelijkheden van PhD's doen en hoe het werkt in Engeland als ik weer daarheen zou willen komen, het kiezen van een onderwerp waarmee je later de meeste soorten werk kan krijgen, enz. Ze was ontzettend aardig en het was fijn om met iemand te praten die heel open en eerlijk was over het studeren en werken aan een universiteit. Uiteindelijk hebben we een halfuur zitten kletsen en toen ik wegging stonden er undergrads voor haar deur te wachten die bang waren omdat we zo lang hadden gepraat dat haar spreekuur officieel al voorbij was hihi.

Dag 62 Donderdag 19 nov

Vandaag drie colleges gehad, die allemaal erg leuk waren. De Oud Noors mensen waren allemaal vrolijk ondanks het vroege opstaan, en ook de colleges daarna en het lunchen met de anderen was gezellig. Ik merk dat ik het weer leuk en bijzonder vind om hier te zijn en realiseerde me ook ineens dat het nu nog maar drie weken is voor de kerstvakantie, terwijl ik hier nog vanalles wil doen.

Dag 61 Woensdag 18 nov

Had het ineens heel druk de afgelopen dagen omdat ik veel Oud Noors moest vertalen en de tekst van deze week heel vervelend bleek te zijn. Daarnaast had ik twee presentaties (wat je eigenlijk niet echt presentaties kan noemen als je gewoon op je stoel zit en tegen de andere vier klasgenoten praat) en moest alles klaar zijn voor vandaag 17.00 want ik had een kaartje voor een feestje voor internationale studenten op een boot. We gingen met Thomas, Alfred, Katja en haar vriendje Stefan eerst wat eten in het centrum bij Wagamama, lekker aziatisch eten waar iedereen met stokjes at behalve deze indo hier die per se een vork wilde. Daarna met een taxi naar de boot waarmee we langs de Trent door Nottingham zouden varen. Na native speaker Alfred te hebben uitgehoord realiseerde ik me dat het Engels geen woord voor 'varen' heeft, want het enige dat hij kon bedenken was 'boating'. In het Oud Engels hadden ze 'faran' nog, wat nu een prima woord ervoor zou zijn, dus het is wel een beetje sukkelig om zo'n woord ergens tussen Oud Engels en nu kwijt te raken, maar goed. 'Boating' was erg gezellig en het feit dat we buiten weinig konden zien omdat het donker was werd goed gemaakt door de open bar met gratis drank binnen.

Alfred, Stefan, Katja en ikThomas, Alfreden Thibaut

Rivier de Trent

Toen we weer aan land waren moesten we op een taxi wachten, ontmoette ik nog een Nederlander die natuurlijk met de fiets was gekomen (hij was blijkbaar ook op de boot) waar ik een tijdje mee heb staan praten en werd ik door mijn huisgenoten overgehaald om ook even mee te gaan naar de club waar iedereen van de boot nu naartoe ging. Bodega bleek tegenover de Pit & Pendulum te zitten, dus gewoon in het centrum. De niet-clubgangers Thomas en ik voelden ons wel een beetje belachelijk om in een rij te moeten staan om een club in te komen, die er van binnen helemaal niet zo speciaal uit zag. Het was er eerlijk gezegd ook een beetje saai en na een drankje konden we Thibaut niet meer vinden. Het bleek dat hij de club was uitgezet omdat mensen dachten dat hij gekotst had (wat is dit voor een plek) maar dat was niet zo, maar toch mocht hij niet meer naar binnen. Dit was een mooi excuus om weg te gaan en we liepen snel weer buiten.

Op weg naar de taxi's op de Old Market Square kwam er ineens een groepje Russen op ons af die eruit zagen alsof ze vervelend gingen doen en begonnen Russisch tegen ons te praten. Tot ieders verbazing begon Thomas ineens in het Russisch terug te praten, waardoor hij ineens vier nieuwe Russische beste vrienden had waar iedereen meteen mee op de foto moest. De terugweg was verder vrij van Russen en na een stop bij de pizzeria in Beeston kwamen we weer thuis, waar ik nog even lekker kon slapen voor het Oud Noors college om 9 uur, wat ik echt niet mocht missen, omdat het mijn schuld was dat het college naar die tijd verzet was!

Dag 57 Zaterdag 14 nov

Een paar dagen geleden ben ik erachter gekomen dat de Philological Society vandaag een workshop organiseert in York over corpus-based advances in historical linguistics. Ik was eigenlijk te laat met inschrijven, maar heb gevraagd of ik er nog bij mocht en dat kon, dus toen heb ik snel treinkaartjes gekocht. Dat moest online, waar je ook je stoel kan reserveren, ze nemen treinreizen nogal serieus hier. Ik was wel een beetje nerveus over het treinreizen omdat het zo moeilijk moest en omdat ik de trein van 7.13 moest halen, wat de bus van 6.30 betekende uit Beeston.

Gelukkig had ik de eerste trein gehaald en kon daar lekker zitten op een stoel met grote tafel, en in de tweede trein moest ik dus op zoek naar 'mijn stoel' die ik gereserveerd had. Boven iedere stoelenset werd digitaal weergegeven wat het nummer van de stoel was en of hij door iemand gereserveerd was en zelfs tussen welke stations je er niet op mocht gaan zitten. In York ging ik met de bus naar de campus, waar ik een half uur te vroeg aankwam zodat ik daar even een broodje kon halen en rond kon kijken. Leuke waterbirdies :)
Om tien uur ging ik het gebouw binnen waar de workshop zou zijn, en het had een rare vorm omdat het om een grote boom heen was ontworpen, wel lief van ze. En daar bij de boom liepen ook konijntjes op de campus! Binnen kreeg ik een naamkaartje en een map met papieren en mocht ik boven thee gaan halen. Gelukkig waren er niet alleen maar professoren maar ook meisjes die taalkunde deden in Newcastle waar ik mee kon praten. Daarna was er een lezing, dan lunch met veel lekkers, weer twee lezingen, koffie en thee, en nog twee lezingen. Ik ontmoette ook meisjes uit Oxford en werd aangesproken door iemand die op mijn naamkaartje zag dat ik van Leiden kwam, en ze vertelde me dat ze daar net haar studie Engels had afgemaakt en nu ergens in Engeland studeerde. En ik heb gepraat met een van de sprekers, waarvan ik wist dat hij ook uit Nederland kwam. Hij sprak accentloos Engels (maar begon meteen Nederlands tegen mij te praten) en woonde al 20 jaar in de UK, vond het maar raar dat ik een semester studeren hier wel lang genoeg vond, en vertelde me dat het hopeloos is om werk te vinden in Nederland omdat de universiteiten daar slecht georganiseerd zijn, wat natuurlijk altijd leuk is om te horen als je bijna bent afgestudeerd. Toen ik iemand met een koekje zag heb ik maar gezegd dat ik even een koekje ging halen en ben niet meer teruggegaan.

Gedurende de dag kwam ik er ook achter dat ik omringd was door boomtekenende syntacticians, maar de lezingen waren toch wel leuk en volgbaar. Ze lieten ons de nieuwste corpora zien die ze in York gemaakt hadden en wat je ermee kunt doen als je syntax onderzoekt, wat ik zelf dus niet zou doen, maar daarom was het juist wel leuk om te horen hoe anderen ermee werken. Aan het eind van de dag had ik wel veel gezien en geleerd, maar ook een beter idee over wat ik in ieder geval niet wil gaan doen later. Altijd handig.

Voor de terugreis moest ik wachten op het station en haalde ik een starbucks koffie die bij de echte Starbucks vreemd genoeg toch minder lekker was dan bij ons in de bieb. Ik haalde de trein makkelijk, belde even gezellig met mn moeder en net toen ik haar verteld had dat het reizen heel goed was gegaan en ik niet zenuwachtig had hoeven zijn, kreeg de trein vertraging, wat betekende dat ik de laatste trein in Derby op een paar minuten na had gemist en daardoor anderhalf uur vast zat in de stationshal, wachtend op een bus naar Nottingham. En er waren geen bankjes, welk station heeft nou geen bankjes? Ondertussen maar wat foldertjes over het geweldige Derby gelezen waardoor ik er nu een keer naartoe wil om te winkelen. Het voordeel was wel dat toen de bus eindelijk kwam het een dubbeldekker bleek te zijn en ik had nog nooit bovenin zo'n bus gezeten sinds ik hier ben. Na een reis van vijf uur kwam ik om half een thuis en heb ik een grote pan lekkere bamisoep voor mezelf gemaakt.

Dag 55 Donderdag 12 nov

Er was gisteren een viking filmavond maar ik ben niet gegaan omdat ik rond 5 uur 's middags ineens hele erge hoofdpijn kreeg en al moeite had om thee te halen in de keuken. Ik ben maar vroeg gaan slapen en hoopte dat het 's ochtends weer over zou zijn omdat we vandaag weer naar manuscripten zouden gaan kijken. Gelukkig was ik vanochtend weer beter, hoewel dat ook betekende dat ik snel mn colleges moest gaan voorbereiden in de bieb voor 11 uur.

Vanavond was er een lezing van een archeoloog uit Ijsland over opgravingen van viking-dingen. Ik had eigenlijk niet zo'n zin maar ik ben op het laatste moment toch maar in de regen en door overstroomde straten gelopen om erheen te gaan. Tijdens de lezing kregen we wijn en chips en er kwam tussendoor nog iemand langs om ons glas bij te vullen, dat was dan wel weer leuk. Heel boeiend was het ook weer niet, maar ik heb nu tenminste foto's gezien van de gaten waar de vikingen vroeger in zaten. Dat is toch iets.

Dag 54 Woensdag 11 nov

Mijn Oud Engels college was vandaag stom want het was weer alleen maar gezeur over literatuur en de tekst die we in vertaling mochten lezen. Ik ben het ook een beetje zat hier en mis alle gewone Nederlandse dingen zoals het niet hoeven beklimmen van een heuvel als je gewoon even naar de bieb wilt, en het overal naartoe kunnen fietsen, en dat het niet om 4 uur 's middags al donker wordt. En ik mis mn colleges in Leiden en de koffiekamer en de bieb waar het geen chaos is. En gewoon hangen met vrienden, en thuis zijn met mijn vriendje of familie en het lekkere eten van mn moeder. Meh.

Dag 53 Dinsdag 10 nov

Vandaag is er geen Oud Noors want het is tegelijkertijd met een field trip van een andere module. De vorige keer tijdens Oud Noors vroeg de prof of we (een ander meisje en ik) vanwege de field trip het college liever wilden verzetten of missen en omdat ze nogal boos keek toen ze 'missen' zei, durfden we geen nee te zeggen en nu is er dankzij ons een extra Oud Noors college volgende week donderdag...om negen uur 's ochtends. Blij dat degene die mijn tentamen na moet kijken nu geen hekel aan me heeft, maar ik kijk minder uit naar de ochtend dat mijn klasgenoten zich realiseren dat ze door mij vroeg hun bed uit moeten voor Oud Noors.

De field trip was overigens gewoon naar het museum in Nottingham Castle waar we een rondleiding achter de schermen zouden krijgen van een van de curators voor het vak Basic techniques in medieval research. We gingen naar alabasters kijken, een soort materiaal waarvan beeldjes werden gemaakt in en na de middeleeuwen. Nu hou ik wel van rondkijken in een museum, maar ik moet eerlijk zeggen dat als ik hier in mn eentje naartoe was gekomen, ik nooit zo lang zou hebben stilgestaan bij deze dingen omdat ze gewoon niet zó boeiend zijn. Bovendien had het weinig met ons vak te maken, omdat ze uit een latere tijd komen dan Oud of Middel Engels en omdat we met onze studie toch niet zomaar in een museum kunnen gaan werken. Mn andere twee klasgenoten op de field trip vroegen zich ook af wat het nut ervan was, maar het was wel leuk om gratis het museum in te mogen en samen rond te lopen na de 'les'. Ik ben er nu ook achter dat ik gratis door de poort van het kasteel mag omdat ik hier woon. Het kasteel is trouwens geen kasteel, maar een 18e eeuws landhuis wat op de plek van het oude kasteel is gebouwd, waar nu behalve de poorten, muur en fundering niet zoveel meer van over is. Maar toch leuk om er een keer geweest te zijn.

Daarna ging ik even de stad in omdat ik daar toch was en ik had handschoenen nodig, want het is hier al best koud. Een uurtje later zat ik weer in de paarse bus naar Beeston, zonder handschoenen maar met nieuwe jurk. Ik weet ook niet wat er misgegaan is.

Dag 48 Donderdag 5 nov

Het is deze week reading week dus er zijn geen colleges, maar ik heb niet echt extra huiswerk gekregen ofzo, dus ik ben vooral aan het rondhangen, langzaam aan het zijn en wat oud engels aan het vertalen (voor de lol, ja.), dus ik was wel blij dat er vandaag iets te doen was. Op 5 november vieren ze hier Guy Fawkes' night, omdat hij een paar honderd jaar geleden een poging deed om het parlement op te blazen maar het mislukte, wat ze nu ironisch genoeg vieren met vuurwerk en een bonfire. 's Avonds heb ik samen met huisgenoten de bus genomen naar het centrum om vanaf daar naar de Recreation Grounds te lopen, waar het vuurwerk en de bonfire zouden zijn. We zouden gewoon even gaan kijken naar het vuurwerk, lekker warm om het kampvuur heen gaan staan en iets lekkers eten/drinken. Maar eenmaal daar aangekomen bleek de bonfire bijna niet te vinden tussen de gigantische kermis die ze daar hadden opgezet waar duizenden mensen rondliepen. Gelukkig was de bonfire en het vuurwerk goed te zien vanaf een heuvel waar we met heel veel mensen een tijdje hebben staan kijken.
Daarna zijn we de kermis op gegaan, waar we er al gauw achter kwamen dat er teveel kinderen rondliepen en er tegelijkertijd te weinig alcohol (namelijk geen) te koop was. Wat erg vreemd is, aangezien de Britten normaal ieder excuus aangrijpen om te beginnen met drinken. Nu ben ik zelf niet zo'n zuiplap, maar ik moet zeggen dat het integreren me wat dat betreft wel makkelijk afgaat :) Omdat de combinatie kinderen + lelijke kermis + geen drank een sterk studentenverdrijvend effect heeft, zijn we na een tijdje weer terug naar het centrum gelopen om lekker warm binnen in een pub te gaan zitten, waar het wel gezellig was. Daarna wilden sommigen nog naar een club, maar daar kon ik gelukkig onderuit komen omdat Thomas ook naar huis wilde en ik met hem mee terug kon gaan.

Dag 47 Woensdag 4 nov

Moest vandaag naar Jubilee campus met de gratis hopper bus omdat het zo ver weg is van de gewone campus om mijn Erasmus papieren te laten ondertekenen en bestempelen. Bij de bus kwam ik Thomas tegen, die mij op de Jubilee campus een ding aanwees dat het hoogste vrijstaande kunstwerk is in de UK. En ook het rode geblokte gebouw ernaast dat de prijs voor 'lelijkste design' gewonnen heeft en zich daarmee de lelijkste mag noemen van alle gebouwen op alle campussen van de universiteit van Nottingham.
Ik moest ook de bieb in (nou ja, 'moest', ik wou eigenlijk gewoon kijken hoe de boeken hier woonden en heb er meteen eentje meegenomen die tijdelijk bij mij mag logeren) en de bieb is een veel grappiger gebouw. Iedereen noemt het de Mushroom en als je binnenkomt moet je echt helemaal rondom langs de ramen lopen op een stijgend pad om op de verschillende verdiepingen te komen, schattig!

Dag 45 Maandag 2 nov

Vanavond zou er een Miss Broadgate Park verkiezing zijn met onder andere een talentenronde, verkleedwedstrijd en iets vies met bier en pizza. En omdat ik wel benieuwd was of het echt zo erg zou zijn als het allemaal klonk, wou ik er wel heen en mijn mannelijke huisgenoten waren - niet zo heel verrassend - makkelijk over te halen om mee te gaan. Aangekomen op Broadgate Park, waar Albion house officieel ook onder valt maar veel te ver vandaan is, kwam ik erachter dat ze daar dus gewoon een eigen bar hebben met pooltafels, banken en een tv-kamer :P

We waren laat en hadden de vieze dingen met bier en pizza al gemist, maar waren wel op tijd voor de verkleedronde waarin de deelneemsters een briefje kregen met een thema erop en dan naar hun kamer moesten gaan om zich te verkleden met wat ze maar konden vinden. Eentje had zelfs haar tijgerprint pyjama in reepjes geknipt omdat ze het thema 'beesten' had... Daarna moesten ze in de vragenronde bij gebrek aan buzzers eieren op hun hoofd kapot slaan en was er een rap-ronde, waar de winnares uitkwam. Verbazend genoeg was het niet het meisje met de minste kleren aan, maar een andere muts die blijkbaar veel populairder was. Maar het dieptepunt was wel dat ze na het kiezen van de winnares het Broadgate Park lied begonnen te zingen... Ik wist eigenlijk niet dat er een was, maar het had iets te maken met Rutland (een andere studentenhall) waar het blijkbaar erg stinkt.

Toen het was afgelopen, ging iedereen meteen naar zn flat en was het er binnen twee minuten ineens helemaal leeg. Misschien moesten ze naar bed, misschien was er een herhaling van x-factor op tv (waar iedereen hier mee geobsedeerd is), wij snapten het niet en zijn pizza gaan halen.

Dag 44 Zondag 1 nov

Ik hou van dit brood. Het is een lief hompje van de Sainsbury's met poppies erop.

Het is pas dag 44 maar het voelt alsof ik hier al maanden woon. Ik ben hier al zo gewend aan alles dat ik mezelf er soms aan moet herinneren dat ik in Engeland ben en ook wel eens nieuwe dingen moet gaan ontdekken hier. Anders krijg je dezelfde situatie als in Leiden, waar ik me al zes jaar lang heb voorgenomen om naar het museum van Oudheden te gaan maar het nooit doe omdat "ik er toch woon en het altijd nog kan". Aan de andere kant verbaas ik me af en toe nog over dingen hier en sta ik weer als een toerist ergens naar te kijken om er vervolgens op mijn blog over te schrijven.

Intussen mis ik mijn vriendje wel alsof ik hem maanden niet gezien heb. Ik merk dat zijn muziek ineens helemaal niet zo stom klinkt en dat ik de afwezigheid van zijn nerdheid begin te compenseren door zelf overmatig strips te lezen.

Dag 43 Zaterdag 31 okt

Het is vandaag eigenlijk pas Halloween maar de Halloween-gekte lijkt al een beetje voorbij te zijn. Gisteren kwam Katja's vriendje (die ze hier heeft gevonden) om de hoek kijken in mijn kamer om zijn bananenkostuum aan mij te laten zien, maar verder is iedereen ook thuis gebleven geloof ik. Het is wel grappig want ik dacht altijd dat andere studenten een veel spannender leven leidden dan ik, maar nu ik samenwoon met huisgenoten en zie wat zij allemaal doen op een dag blijkt het allemaal wel mee te vallen.

Ben vandaag naar een retail park in Chilwell gegaan omdat daar een leuke kledingwinkel zit met uitverkoop. Het zit tegen Beeston aan, maar omdat het erg ver en saai is om te lopen heb ik toch maar de bus genomen. De buit: twee jurkjes en een bloesje. Sommigen zouden zeggen dat het een slecht idee is om te gaan shoppen wanneer je weet dat je niet zo heel veel geld hebt die maand. Ik vind daarentegen dat het een kwestie is van voor jezelf bepalen waar je prioriteiten liggen en die vervolgens te laten weerspiegelen in je uitgavenpatroon. Roze jurkje van de Next: 20 pond. Cottage pie van de Sainsbury's: 1 pond.

Verder ben ik naar de Hallward library gegaan om boeken uit te zoeken (het is tenslotte reading week volgende week en ik moet toch iets doen) en een medium mocha te drinken (2 pond). De eekhoornpopulatie op de campus bereikt inmiddels epidemische hoogten want ik zag er vandaag veertien. (klik op de foto voor een grotere)
Misschien zijn ze nu de hele dag aan het hamsteren voor hun winterslaap, maar als dat zo is snap ik niet dat ik ze zo vaak stil zie zitten en nootjes op zitten te eten in plaats van ze te verzamelen.

Dag 41 Donderdag 29 okt

Ik heb allerlei uitnodigingen gehad voor Halloween feestjes vanavond en morgen omdat er hier zoveel verenigingen zijn voor studenten, maar ik heb helemaal geen zin om te gaan. Aan de ene kant vind ik dat ik moet gaan omdat ik dat soort dingen hier mee moet maken en om mensen weer eens te zien en omdat anderen me misschien een saaie muts vinden als ik niet ga. Aan de andere kant heb ik niks om aan te trekken, ik heb niet zoveel geld over deze maand, ik hou niet van clubs (waar alle verenigingen hun feestje houden) en ik zie het niet zitten om 's nachts in mn eentje naar huis te gaan vanuit het centrum. Ik had het er met Thomas over en het blijkt dat hij ook lekker thuis blijft omdat zijn broer langskomt en omdat hij thuis in Oostenrijk ook niet naar clubs gaat en niet inziet waarom hij dat hier wel zou moeten doen. Ik voelde me meteen een stuk minder schuldig over mijn saaiheid en heb vanavond met chips en thee onder een deken Marie-Antoinette gekeken, onzinnige youtube filmpjes bekeken van Justin Timberlake in panty en hoge hakken (zie hier als je durft) en weer eens bijgekletst met Uly :)

Dag 40 Woensdag 28 okt

We wilden vandaag eens iets samen doen met alle huisgenoten dus besloten we om samen te eten, maar omdat het makkelijker en goedkoper is om thuis te koken, gingen we zelf taco's maken. Maar als je Mexicaans gaat eten, hoort daar eigenlijk ook tequila bij. Maar omdat tequila op zichzelf vies is kun je er beter Margarita's van maken. En als je dat toch gaat doen, kun je beter alle ingredienten los kopen in plaats van een kant en klare mix te kopen. Ik denk dat het door deze redenering kwam dat ons avondje thuis eten ineens 40 pond kostte.

Dag 39 Dinsdag 27 okt

Omdat mijn vader afgelopen weekend mijn fiets heeft gemaakt, ben ik vanochtend op de fiets naar college gegaan! Ik wou eerst eigenlijk niet omdat het verkeer hier vervelend is en ik al heel lang niet gefietst heb, maar fietsen is net als fietsen; je verleert het niet en als ik het niet deed, zou ik te laat op college komen. Ik moest eerst door het smalle Derby Street en toen er een auto mij tegemoet kwam, week ik natuurlijk - muts die ik ben - uit naar rechts om hem daar voorbij te gaan, maar voor de rest ging het prima en ben ik netjes aan de linkerkant van de weg gebleven. Al moet ik constant tegen mezelf zeggen dat ik daar moet fietsen ook al voelt het onnatuurlijk.

Vanavond kregen we een briefje van de mensen van Albion House dat ze onze gordijnen in de komende week gaan vervangen, waar iedereen erg blij mee is. Daarom volgt nu een foto ter afscheid van onze huidige schitterende draperieën.

Dag 38 Maandag 26 okt

Mijn ouders zijn vanmiddag helaas weer naar huis gegaan en moesten vroeg weg met de auto om de boot te halen. Het duurt nu nog wel zeven weken voordat ik ze weer zie, maar het was heel gezellig en hopelijk vonden zij dat ook, ook al bleek Nottingham niet bepaald het schattige rustige dorpje te zijn dat ze verwacht hadden.

Ik had een Scotch egg gekocht, het ziet eruit als een ronde kroket en als je ermee schudt, hoor je het ei erin zitten. Ik had me voorgenomen om een foto te nemen van dit exemplaar in het kader van 'fascinerend eten' maar toen hij uit de oven kwam heb ik hem meteen opgegeten dus helaas.

Dag 37 Zondag 25 okt

Pap en mam zouden vandaag eerst bij mij thuis komen om te lunchen en daarna naar de campus gaan. Maar omdat Albion House ultra-beveiligd is en ik mijn telefoon niet hoorde gaan, moesten mijn ouders gedwongen beneden blijven wachten en kletsen met de beveiligingsman (niet die rare! die is inmiddels ontslagen geloof ik), die niet kon geloven dat ze 8 uur hadden gereisd om mij te zien. Uiteindelijk heb ik ze toch maar opgehaald beneden en hebben we uitgebreid geluncht met een hele tafel vol lekkers zoals dat altijd gaat bij je ouders thuis, maar zoals ik hier zelf eigenlijk nooit in mn eentje gedaan had. Daarna zijn we naar de campus gegaan.
We zijn helemaal rond het meer gelopen en vonden halverwege een cafeetje waar we koffie konden drinken. Op de campus werd ik voortdurend lastig gevallen door mijn ouders met vervelende vragen; Waarom staan er namen op deze bankjes? Waar is dit gebouw voor? Waar hoort die grote schoorsteenpijp bij? Wanneer is dit gebouw gebouwd?, maar gelukkig legden ze zich er uiteindelijk bij neer dat het hopeloos was en concludeerden "nou, jij weet ook niet veel" :)
Daarna zijn we naar een Indiaas restaurantje gegaan in Beeston waar het buffet geen buffet was, maar het eten wel lekker.

Dag 36 Zaterdag 24 okt

's Middags ben ik naar de stad gegaan om daar samen met mijn ouders rond te lopen en gezellig koffie te drinken bij Starbucks. Het was erg druk overal en we hebben een beetje gewinkeld en uiteindelijk ergens fish & chips gevonden.
Daarna zijn we naar het kasteel gelopen waar mijn vader Robin Hood heeft ontmoet.
We waren eigenlijk van plan om naar de Robin Hood Pageant te gaan die dit weekend wordt gehouden bij het kasteel, maar eenmaal daar aangekomen zag het er allemaal uit alsof het meer iets voor kinderen was dus zijn we toch maar niet naar binnen gegaan.
Mijn moeder is gefascineerd door een vervelend kind dat in de fontein aan het rondspringen was en voorbijgangers nat maakte.

Dag 35 Vrijdag 23 okt

Na mijn college 's middags ben ik naar het centrum gegaan want vandaag komen mijn ouders voor een weekendje naar Nottingham. Het was zo leuk om ze eindelijk te kunnen laten zien waar ik woon, hoe mijn kamer eruitziet en waar ik bacon koop. Ze hadden ook een heel boodschappenpakket gemaakt voor mij met Venz hagelslag, Calvé pindakaas, stroopwafels, bolognese chips, Goudse kaas, Pickwick thee, pepernoten en kruidnoten... Vreemd dat ik van sommige dingen nu pas merk dat hoe typisch Nederlands ze zijn. Mijn huisgenoten verbazen zich vooral over de hagelslag en snappen niet wat ik met Calvé moet omdat ze in de Sainsbury's ook pindakaas verkopen. Volgens mij denken ze ook dat ik mijn ouders echt opdracht heb gegeven om dit alles mee te nemen omdat ik de Nederlandse cuisine (de wat?) zo mis hihi :)

Dag 34 Donderdag 22 okt

Basic techniques in medieval research zou dit keer gegeven worden door dr Sara Pons-Sanz, waarvan ik wist dat ze onderzoek had gedaan naar de invloed van het Oud Noors op het Oud Engels want we hebben boeken en artikelen van haar in de UB van Leiden. Ik keek er wel een beetje naar uit om eens met een linguist hier te praten want ik ben altijd de enige in de groep die dat boeiend vindt. Ze bleek heel erg aardig te zijn en vroeg ons naar onze interesses en toen ze hoorde dat ik eigenlijk Linguistics doe in Leiden werd ze heel enthousiast en zei ze dat ze daar zelf ook een jaartje had gestudeerd en er daarna eigenlijk niet meer weg wilde omdat ze het zo leuk vond. Ze benadrukte meerdere keren dat haar deur altijd voor ons openstaat en we altijd langs mogen komen. De docenten hier zijn allemaal best wel toegankelijk en makkelijk (en niet eng) om mee te praten. Misschien scheelt het dat ik hier geen undergraduate ben geweest, want dan zie je ze alleen in volle lecture zalen en is het misschien veel ongemakkelijker om zomaar met ze te gaan praten. Heb ook prof Thorlac Turville-Petre door de gangen zien lopen, waar ik thuis een boek van heb liggen, dus het was wel vreemd om hem daar ineens rond te zien lopen met zn echte pluizige verwarde professor-look. Ik had er nog over nagedacht om zijn Middle English cursus hier te gaan volgen, maar het ging niet door want blijkbaar had niemand zich ervoor opgegeven. Arme man, niet gewaardeerd op zn eigen universiteit...

(hier komt nog iets)

(hier komt nog iets)

Dag 33 Woensdag 21 okt

Ik heb mijn Oud-Engels prof gisteren gemaild dat 'unfortunately I won't be able to make it to Old English class tomorrow' want ik wil graag nog gezellig ontbijten met Stijn bij The Bean in Beeston en hem meenemen naar een leuk boekwinkeltje voordat hij 's middags weer naar huis gaat (dat tweede gedeelte heb ik maar weggelaten in de email). Het afscheid nemen vond ik heel erg, het was zo'n zielig moment toen hij door de poortjes op het vliegveld moest en ik daar achter moest blijven.

Dag 32 Dinsdag 20 okt

Terwijl ik college had van 10-4 was Stijn gewoon in mijn kamer gebleven en daarna zagen we elkaar in de stad. Hebben weer lekker gegeten in de Pit en zijn daarna naar huis gegaan om op mijn kamer het hele tweede seizoen van Blackadder te kijken. Toch raar dat ik van alle dingen die we samen doen dit soort saaie bankhangavondjes het meest gemist heb.