Dag 7 Vrijdag 25 sept

De poedel is dood. Zijn ingewanden staken al langer uit, maar nu kan zijn rug niet meer open of dicht. En ik wou hem net naar de trimsalon brengen...

Er was vandaag een bike sale bij Broadgate waar ik samen met Katja heen ging. Ze hadden twee containers vol oude fietsen die eruit zagen alsof ze van de straat waren geplukt, allemaal voor maar 10 pond. Ik ging rondkijken maar er waren alleen maar mountainbikes, maar plotseling zag ik er één normale fiets tussen liggen. Ik raapte hem gauw op voordat iemand anders hem pakte, maar niemand leek erin geïnteresseerd. Er moest alleen wat aan de ketting gebeuren dus ik heb hem gekocht, en toen kwam DJ er plotseling aan en riep: you found a Dutch bike! De fiets waarvan ik als enige dacht dat hij normaal was, bleek dus een typisch Nederlandse fiets te zijn :D Hij staat nu in de vrij lege maar superbeveiligde fietsenstalling voor Albion House waar je alleen met een code in kan komen (alsof iemand deze zou stelen...hij is zo lelijk! Ik mis mijn fiets!!). Raar dat de Britten niet van fietsen houden maar wel zulke gave fietsenstallingen hebben.

Ik ben bang voor mijn kleingeld. Iedere keer als ik ergens moet betalen, betaal ik gewoon in ponden omdat dat de enige muntjes zijn die ik makkelijk herken (ze zien eruit als de oude Nederlands vijfjes, die waren pas leuk!). Er zit een systeem in, maar het is irritant en ik ben lui!

Ook al wonen we niet in Broadgate Park zelf dat naast de campus ligt en waar een bistro is, een bar een winkeltje en een huiskamer, wij hebben weer het voordeel dat we tegenover de Sainsbury’s wonen die vanuit het keukenraam te zien is.

Ik zie iedere dag studenten die in Broadgate wonen in een karavaan van en naar onze Sainsbury’s lopen met hun oranje tasjes.

Ik begin al wat meer gewend te raken aan het lopen, en het valt eigenlijk best mee, maar als ik moest kiezen of ik naast de universiteit kon wonen of naast de Sainsbury’s, zou ik liever naast de supermarkt wonen (because that’s where the food lives!).’s Avonds uit eten geweest bij de Thai tegenover de Sainsbury’s samen met huisgenoten Alfed (die blijkbaar niet Andrew heet, iets waar ik vrij laat achter kwam...) en Sylvain. De beveiligingsdude wordt steeds irritanter; vanavond zaten we in de keuken te praten en toen kwam hij binnen om te zeggen dat we allemaal onze kamers op slot moesten doen, wat we toen maar deden, anders ging hij niet weg. We vragen ons af wie ons beveiligt tegen de beveiligingsman.