vrijdag 25 september 2009

Dag 2 Zondag 20 sept

Ben vandaag vroeg wakker geworden en heb goed geslapen. Het is zondag en ik hoefde niks te doen, dus ik ging rondlopen in Beeston. Er zijn hier niet zoveel winkels, het is meer een dorp, maar sommigen waren wel open op zondag. Ik kocht een boekje met kaarten erin van het centrum van Nottingham en Beeston, maar de boekje bleek achteraf niet zo’n succes omdat er geen kaart in stond van het gedeelte ertussenin, wat wel handig zou zijn als je van Beeston naar Nottingham wilt lopen. Ik kon wel zien hoe je op de campus kon komen, dus besloot ik om eerst daarheen te gaan om rond te kijken en daarna te zien waar ik uitkwam.

Maar de weg naar de campus bleek langer en saaier dan verwacht en toen ik langs een bushalte kwam waar de volgende bus naar het centrum van Nottingham er binnen een paar minuten was ben ik gauw ingestapt. Ik stapte uit op Maid Marian Way midden in het centrum, voor het Brittania hotel en kwam vanaf daar snel in de Old Market Square waar op dat moment een food festival werd gehouden. Ben in alle leuke winkels gaan kijken, heb drie cd’s gekocht voor maar 3 pond per stuk die in Nederland onvindbaar zijn, kreeg een gratis kaart van Nottingham bij een man van het tourist centre en heb uiteindelijk een Starbucks vanilla latte gehaald om op te drinken op Old market Square met aan de ene kant de fontein (te zien op de foto) en aan mijn andere kant een oud vrouwtje (ook te zien op de foto)


Na even zoeken vond ik de goede bushalte waar ik weer op moest stappen. Bussen stoppen hier niet zomaar overal en er zijn meerdere busbedrijven in deze stad, die allemaal andere tarieven hebben en een andere manier van kaartjes verkopen, heel vervelend. Gelukkig was mijn bus dik en paars en herkenbaar. Als mensen uitstappen zeggen ze geen gedag, alleen maar ‘thank you’, waarop de buschauffeur antwoordt ‘cheers mate’ tegen jongens of ‘bye love’ tegen meisjes, zo schattig!


Toen ik thuiskwam waren de andere vier flatgenoten aangekomen, die ook allemaal exchange students blijken te zijn, uit China, Frankrijk, Oostenrijk en de andere weet ik eigenlijk niet want ze is er nooit. Ze zijn heel aardig en ik heb ’s avonds met drie van hen in de keuken gezeten om elkaar wat beter te leren kennen, ook al was het een beetje ongemakkelijk in onze saaie keuken waar niks te doen is en geen radio of tv is. Ik heb nog steeds geen internet, maar het schijnt overal in Albion House zo te zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten