Dag 4 Dinsdag 22 sept

Vandaag heb ik mijn laptop meegenomen naar de campus en ging in de bieb zitten om het wireless internet te gebruiken. Anders dan in Leiden kun je hier gewoon naar binnen lopen door je pasje te scannen zonder je jas en tas in een kluisje te stoppen, en je mag hier gewoon eten en drinken waar je wil. Je mag hier ook gewoon praten met elkaar en er kwamen vanzelf mensen van het IT support naar me toe om te checken of alles goed ging met mn internet. Het meisje dat me ermee hielp bleek ook een linguist te zijn en vertelde me dat er een ander meisje uit Nederland hier was om te promoveren op Oud- en Middel-Engels en dat ze mij vast wel wilde ontmoeten. Het was wel fijn om even rustig ergens te kunnen zitten en via internet te kijken hoe het met iedereen gaat en zelf een paar berichtjes te sturen. Er zat een jongen naast me die ook met zijn laptop bezig was, waar op een gegeven moment een muziekje van ‘Welcome to fashion week in Paris!’ uit kwam. Hij leek zich er totaal niet voor te schamen dat iedereen in de bieb kon horen en zien wat voor modeshow hij aan het bekijken was. Het enige wat ik verder nog op de campus gedaan heb is verdwalen in het gebouw van rechten en bij duits, dus toen ben ik maar weer naar huis gegaan.

Eenmaal thuis deed internet het nog niet. Het is nu nog niet zo’n probleem, want ik zou er nu toch alleen maar nutteloze dingen mee doen, maar het wordt wel vervelend als ik straks geen huiswerk kan opzoeken of naar online woordenboeken kan gaan. Omdat er in alle halls mensen van IT support langskomen maar ze Albion House weer overslaan, besloot ik om om half 6 niet langer af te wachten en naar Broadgate te lopen, waar ik een uur buiten in de rij moest staan samen met andere zielige mensen die hun laptops hadden meegenomen. Helaas checkte die man alleen maar dingen waarvan ik al wist dat ze goed waren en zei dat het met het internet op mijn kamer gewoon ‘bad luck’ was en het moest blijven proberen.

Maar ik denk niet dat ze me hier 4 maanden lang zonder internet laten wonen. Er zijn hier zoveel helpdesks en instanties, ik heb zoveel foldertjes gekregen over waar je terecht kunt met problemen met huiswerk, gezondheid, heimwee, faalangst; als je hier weg wilt kwijnen in een hoekje moet je echt je best doen. Zeker omdat we ook nog een tutor hebben in Albion House, DJ, een Amerikaanse student die als een soort huisvader alle problemen aanhoort en waar je ook terecht kan als je denkt dat je huisgenoten drank- of eetproblemen hebben en dat soort dingen (nu moet ik zeker extra opletten of ik iedereen wel zie eten. gelukkig woon ik tegenover de keuken...). In ruil daarvoor betaalt de universiteit zijn studio hier beneden, wat mij een slechte deal lijkt, maar goed :) Maar er is hier zoveel support voor alles dat ik me ga afvragen of ze hier nou zo super zorgzaam zijn, of dat de UK studenten gewoon super hulpeloos zijn. Er bestaat bijvoorbeeld een Sainsbury’s meal card waar de pappa’s en mamma’s centjes op kunnen zetten, zodat de kindjes daar weer boodschappen mee kunnen doen.

Twee arme huisgenoten bleken gisteren te hebben besloten om (zelf niet verkleed) mee te gaan naar het freshers feest met de schooluniformen, wat een beetje tegen was gevallen, omdat het er te druk was met te harde muziek om met elkaar te praten en nieuwe mensen te ontmoeten. Ik denk dat het komt omdat wij gewoon een stel oude mutsen zijn :)

Supergevaarlijke buurt hier, trouwens...